Tak naprawdę to są tylko dwie rzeczy,w które można wyposażyć dzieci: pierwszą są korzenie, drugą –skrzydła."
~ Hadding Carter

Hop! Do przedszkola!

Hop! Do przedszkola! - Jak zminimalizować ewentualny stres adaptacyjny u dzieci i rodziców?

Trzylatki po raz pierwszy opuszczają bezpieczny dom rodzinny, nie ma już na wszelki wypadek - mamy i taty w tle. Są teraz zostawione same sobie, muszą na własną rękę przebijać się przez życie, a to je przeraża. Często więc płaczą, gdy pójście do przedszkola staje się faktem. Przedszkolny debiutant nie chce rozstać  się
z mamą i z tatą, trzyma się ich kurczowo, uważa kontakty z dziećmi i nowymi dorosłymi za straszne i sprzeciwia się decyzji o pozostawieniu go w przedszkolu. Jednak jeżeli rodzice przygotują odpowiednio swoje dziecko, oszczędzą i jemu i sobie wielu zmartwień i trosk.

Rolą rodzica w tym momencie jest zapewnienie dziecka o tym, że może ono liczyć na każdy rodzaj pomocy ze strony nauczycielki w przedszkolu i nie musi sią niczego obawiać. Rodzice powinni często rozmawiać ze swoimi dziećmi o tym jak wygląda życie w przedszkolu i niejako przyzwyczajć je do zmiany trybu życia do którego do tej pory były przyzwyczajone ich pociechy. Także pierwsze wizyty w przedszkolu, które powinny odbywać sie ze stosownym wyprzedzeniem dnia 1 - go września powinny się odbywać tylko w towarzystwie rodzica, który objaśnia, pokazuje, zapoznaje z nauczycielką. Dziecko w ten sposób poznaje nowe otoczenie w poczuciu bezpieczeństwa i uzyskuje szereg znaczących dla niego informacji z najbardziej cenionego źródła - od rodzica. Po pewnym czasie dziecko nabiera zaufania do innych ludzi i zaczyna czuć się pewniej
w nowym otoczeniu. Jeżeli rodzice i nauczyciele będą ze sobą współpracować i wspólnie budować zaufanie dziecka do otoczenia to ułatwią mu przejście przez ten trudny okres w jego rozwoju społecznym.

A oto kilka dobrych rad dla rodziców, które ułatwią adaptację dziecka w przedszkolu:

  • Porozmawiaj z dzieckiem o nowej sytuacji i traktuj chodzenie do przedszkola jako naturalną rzecz (taką jak chodzenie mamy i taty do pracy).
  • Staraj się być konsekwentny i nie przerywaj rytmu chodzenia do przedszkola, gdyż to przedłuża okres adaptacji. Dzięki temu dziecko zrozumie, że przedszkole to jego obowiązek, a wkrótce wielka przyjemność.
  • Staraj się nie wątpić przy dziecku w sensowność swojej decyzji o wysłaniu go do przedszkola.
  • Zauważaj najmniejsze sukcesy już od pierwszych dni i chwal za dzielność, a ewentualne porażki bagatelizuj.
  • Nie wypytuj natarczywie o to, co się wydarzyło w przedszkolu tylko pozwól mówić dziecku o tym, co jest dla niego ważne i o czym samo chce powiedzieć.
  • Bądź słowny i przychodź po dziecko o tej porze, o której sie umówiłeś z dzieckiem.
  • Zorganizuj poranek tak, żeby sie nie spieszyć - miej czas na poranne przytulanie porozmawiaj w drodze do przedszkola, jaki fajny dzień przed wami - mamy i taty w pracy a dziecka w przedszkolu, czule się pożegnaj - ale nie przedłużaj pożegnania w przedszkolu.
  • Dziecko najlepiej przekaż pani lub odprowadź do sali z "buziakiem rozchodniakiem" na koniec i zaufaj, że panie zaopiekują się Twoją pociechą, zainteresują malca czymś ciekawym i zachęcą do wspólnej zabawy.
  • Nie zamartwiaj się w domu i w pracy, jeśli rozstanie z dzieckiem było ciężkie. Dzieci, po wyjściu rodzica uspokajają sie bardzo szybko i zaczynają się bawić.
  • Pozwól dziecku zabrać do przedszkola ulubioną zabawkę, dzięki której wzrośnie jego poczucie bezpieczeństwa.
  • Ubieraj dziecko w wygodne ubranie.
  • Nie podejmuj za dziecko decyzji dotyczących jedzenia. Jeśli nie ma alergii na pokarmy, zachęcaj je do ich zjadania. Dzieci często zapominają, że czegoś nie lubią i w towarzystwie rówieśników zjadają wszystko.
  • Wspieraj dziecko w samodzielnym radzeniu sobie z czynnościami samoobsługowymi.

Postarajmy się wspólnie, aby pobyt w przedszkolu był jednym z najradośniejszych okresów w życiu dziecka.